Tuesday, July 26, 2011

Gay2Gay

This was just a random thought last weekend. I do not know if this was already published by other bloggers and/or writers but the heck, this is my blog, I can write whatever I want.

I woke up in the middle of the dawn. Hungry. Since my place is not the usual urban place where you can still get whatever you want at 3 o'clock in the morning, I have to get up (and walk) to look (and find) for an open convenient store. Luckily, I was able to find a 24-hour Burger Stand (Thank God!). While waiting for my order to be ready (and my pets in my tummy were waiting as well),  I saw a huge group of people like us. 15-20 persons, I estimated. A group consisted of screaming queer (to the highest) down to the closeted and/or discreet ones. Since they are a big group, of course, it catched the attention of those people who were still awake during that time.

I do not mind this type of group. I for one was part of (gay) group when I was still in the metamorphosis stage. Its fun to be surrounded with people that has the same feelings and ideas as yours. However, what caught my attention was their conversation. Yes, I was eve's dropping. I didn't mean to do it though. Anyway, they were talking about another group. I assumed that its a same group as theirs. They were talking about how ugly is this person, how did this person "did" this guy, and such... I can still remember how they make fun of the other group.

At the back of my mind, why is this happening? Are we not supposed to be one? I mean, verity wise, we are still struggling to be accepted by the society. Yes, most of the people are already open-minded with "our culture" however we can still not erased the fact that they are still somehow in "judgmental" stage when it comes to us.

I thought of the aura in gay clubs. Same scenario, judging each other. Staring each other from head to foot. I am not saying that every gay guys is doing this but I am sure that we have did this at some point in our gay life. Telling ourselves and/or friends that: "Why is this gay here?", "He doesn't belong here?", "C'mon, so paminta!", "Ganda nga ng katawan, sana katawan na lang siya!", and etc.

Bakit kailangan nating magpataasan ng ihi? I am not trying to be dramatic or whatever but can't we just be one? Hindi ba pwedeng tayu-tayo ang nagtatanggol sa isa't isa? Bakit kailangang tayu-tayo naglalaitan? Was it supposed to be like that?

These are some of the questions that still puzzling me. How about you? Are you thinking the same?


====>>>
Till then... Angel will spread the pink wings and fly with poise...

Friday, August 20, 2010

I so much...

I so much wanted to write...

I so much wanted to share the things happening to me...


I so much wanted to voice out...

I hate it because Mr. Time does not permit me...
*sob*

Thursday, May 6, 2010

Itim

One day, isang araw, I saw, nakakita Charot! Wala kasi akong naisip na introduction dito sa maikling sulat ko. Anyway, highway, the other day nasa isang mall ako sa may Ortigas Area. Hinihintay ang isang kaibigan. Dahil tinawag ng kalikasan ang aking baga, lumabas ako para mag-yoka (sa mga hindi nakakabatid ng yoka. Yoka is a gay term for yosi). So nag-lung cancer break nga ang lolo niyo. After kong mag-yoka, naisip kong bumili na ng yoka dahil huling stick na yung hinithit ko. So daan ako sa isang kilalang kapihan. Pagdaan ko sa kapihan, may nakita akong dalawang babae. Ang isa ay naka-shirt na hello kitty kahit mukha na siyang lagpas trenta anyos at ang isa naman ay naka-sleeveless na nakakasilaw na neon green ang color with matching pekpek shorts at neon green din na tsinelas.

 Pagkatapat ko sa mesa nila, biglang bumulong (bulong na narinig ko) ang naka-sleeveless sa katabi:

"Tingnan mo, ganyan ang sinasabi ko. Ang itim! Ayoko sa maitim talaga.. Eeeww. Hahaha" (sabay hawi sa buhok nito)

Dahil ako lang naman ang dumaan sa tapat nila nung time na yun, alam kong ako ang "topic" nila. Alam ko maitim ako pero makinis ang balat ko! (Walang kokontra!) Dahil sa init ng panahon, tanghaling tapat, at pinagpapawisan ako, umandar ang pagiging Agua Maldita ko. Tiningnan ko lang si ateng nakasleeveless sabay:

"Ate, bago ka manlait ng maiitim, siguraduhin mo munang hindi maitim yang kilikili mo! ang lakas ng loob mong mag-sleeveless at humawi ng buhok, kala mo kaputian ang kilikili!"


=)

====>>>
Till then... Angel will spread the pink wings and fly with poise...

Monday, February 8, 2010

Liyab

Nagkukuwentuhan kami ng isa kong kaibigan about sa mga "biatch moments" namin. Naalala ko yung ginawa ko noong college pa ako at naisipan kong isulat. =)


Bagong "labas" lang ako sa aparador. Second year college ako sa isang school sa may Intramuros. Mayroon akong isang matalik na kaibigan. Itago natin siya sa pangalang "Nene". Sobrang hinhin nitong kaibigan kong ito. Laging lampas-tuhod ang mga suot nitong palda. Tuwing Biyernes kung kailan pwede kaming mag-sibilyan, mahahalatang hindi siya masyadong marunong sa "fashion". Madalas tuloy siyang tuksuhin na "probinsiyana". Kapag nga nagkukulitan kami, tinatawag ko siyang "Manang Nene". Sa school, ako lagi ang tagapagtanggol niya. Lalo na noong nakapag-out na ako, para akong palengkera kapag may nangtritrip sa kanya. Palagi kami nitong magkasama. Kahit na may pagka-"manang" ito, galing siya sa may-kayang pamilya. Hindi ko nga malaman kung bakit ganito siya manamit. Nagkaroon ako ng pagkakataon na makilala ang mga magulang niya at naintindihan ko kung bakit sobrang hinhin nito. Sobrang istrikto ang mga magulang nito, lalo na ang kanyang lola. Akala ata ng lola niya eh nasa "Spanish Era" pa rin tayo. Anyway, "maka-luma" kasi sila sa kanila kaya siguro hanggang sa school eh nadala na ito ni Nene.

Katatapos lang ng school year, bakasyon na noon ng mag-text sa akin si Nene. Gusto niyang samahan ko siya sa Greenbelt. Napa-aga raw kasi siya ng punta doon para i-meet ang kanyang boyfriend. Yes, nagka-boyfriend siya bago matapos ang school year. Sobrang ganda naman kasi Nene eh kahit na may pagka-"manang" kung manamit at umasta. Since bored ako noon, pumayag ako. We decided to meet up sa isang coffee shop doon.

Pagdating doon, as usual, hindi na ako nagulat sa suot ni Nene. Isang maong na palda na hanggang tuhod, plain white blouse and plain black slippers. Dahil sa suot niya, nagmukha tuloy imitation ang dala niyang LV bag. Alam ko namang original ito dahil napakita na niya sa akin ang mga collections niya na bag. Siyempre, beso-beso kami pagkakita at pagkatapos noon eh puro sermon na ang lumabas sa bibig ko. Lagi ko kasi siyang sinasabihan na mag-ayos dahil nasasayang ang ganda niya. Natatawa na lang siya sa akin.

Inubos lang namin ang kape namin at napagdesisyunan na naming pumasok sa isang restaurant doon para hintayin ang kanyang boyfriend. Nakahanap kami ng magandang puwesto. Habang busy ako sa pagtingin sa menu, bigla akong kinalabit ni Nene. Pagtingin ko sa kanya, medyo nanginginig siya at nakatitig sa dalawang babae na pa-upo pa lang sa table na halos tatlo o apat na table lang ang layo sa amin. Parehong maganda ang dalawang babae. Mga tipikal na modernang babae. Nasa uso ang mga damit at ayos. Ang ikinagulat ko eh naka-tingin din sa amin yung isang babae. Isang matalim na tingin ang ipinupukol niya kay Nene. Nagtaka ako.

Habang may nginig pa rin ang kamay ni Nene, tinanong ko siya kung kilala niya yung dalawang babae. Hindi siya agad nakasagot. Kung hindi ko pa siya kinalabit, hindi niya malalaman na may tinatanong pala ako sa kanya. Sinabi niya na ang babae raw na iyon ay ang dating girlfriend ng boyfriend niya ngayon na hindi pa rin maka-move on sa break-up nila at hindi matanggap na siya ang ipinalit sa kanya. Tinanong ko kung bakit siya nandito, hindi rin daw niya alam kung bakit. Doon nagsimulang mangilid ang luha ni Nene. Naglabas siya ng nararamdaman sa akin. Madalas raw siyang guluhin ng babaeng ito. Madalas siyang itext na iwanan na raw ang lalaki dahil hindi naman daw sila bagay. Lagi pa raw siyang sinasabihan na pumasok na lang siya sa kumbento tutal naman daw eh ganun naman ang hitsura niya. Siyempre hindi ko alam ang gagawin ko dahil nagsimula siyang umiyak. Baka kung anong isipin ng mga ibang tao sa restaurant. Tinabihan ko na lang siya at pinatahan. Lalo pa siyang humagulgol ng magsimulang magtawanan ang dalawang babae sabay tingin sa table namin. Siyempre, ang iniisip ni Nene eh siya ang pinagtatawanan.

Tumawag ako ng waiter para humingi ng water para mapakalma siya. Pero dahil matagal ang service, nagpasya akong pumunta na sa bar para ako na ang kumuha ng tubig. Tumayo ako at pumunta sa bar at kumuha ng tubig. Pabalik na ako sa table namin nang laking-gulat ko tumayo bigla yung ex-girlfriend ng boyfriend ni Nene. Lumapit ito sa table namin at ibinuhos ang tubig na dala nito sabay tawa. Dahil sa ginawa ng babae, napunta ang atensiyon ng lahat sa table namin. Dahil sa napahiya at nataranta si Nene, patakbo itong lumabas ng restaurant. Dali-dali ko siyang sinundan. Pinatahan ko siya. Sinabi ko sa kanya na hindi pupuwede ang ginawa noong babae sa kanya. Nakita ko rin ang galit sa mga mata ni Nene. Niyaya ko siya sa loob ng mall. Sinabi ko sa kanya na tutulungan ko siya.

Pagpasok sa loob ng mall, pumunta kami sa isang boutique. Pinilian ko siya ng damit. Isang dress ang napili ko sa kanya. Knee-high ang damit. Nag-away pa kami bago ko siya makumbinsing isukat ito. Sleeveless ito at medyo malalim ang neckline. Dahil may hinaharap naman si Nene, bumagay sa kanya ito. Lalo na ang kulay ng damit na bloody red. Napapayag ko siyang bilhin na ito. Pagkatapos ay pumunta kami sa isang shoe store. Pumili ako ng sapatos nababagay sa dress na binili namin. Siyempre nag-talo kami ulit sa taas ng heels ng napili ko. May katangkaran na si Nene pero binilhan ko pa rin siya ng sapatos na tatlong pulgada ang heels. Siyempre, napilit ko rin siyang bilhin ito. Buti na lang at bagay ang necklace at earrings na suot niya noon sa binili namin damit. Last stop, pumunta kami sa isang kilalang make-up store. Kinapalan ko na ang mukha ko noon at sinabi sa saleslady na ayusan si Nene. Sinabi ko sa kanya kung anong gusto kong mangyari. Ayun, inayusan si Nene. Pagkatapos nito ay binili ni Nene lahat ng mga ginamit sa kanya nung saleslady (oh di ba, bongga?). Pagkatapos niyang maayusan, sinamahan ko siya sa papunta sa restroom para makapagpalit ng damit. Paglabas ni Nene sa restroom, ibang-iba ang itsura niya. Malayung-malayo sa Neneng lagi kong kasama. Mas lumitaw ang kagandahan nito. Para nga akong na-tibo sa kanya. Halos lahat ng masalubong naming lalaki eh lumilingon at napapatitig sa kanya. Medyo nahihiya nga siya eh. Pero sinabihan ko siya na kailangan niyang maging confident sa hitsura niya para mas okay. Sumunod naman si Nene. Taas-noo siya kung maglakad habang hawak ang aking kamay. Siyempre, dahil maganda nga si Nene at magkahawak ang aming mga kamay, feeling ko ang guwapu-guwapo ko at kinaiinggitan ako ng mga kalalakihan, hindi lang nila alam na hindi kami talo ni Nene. =)

Anyway, niyaya ko siyang bumalik uli doon sa restaurant. Noong una ay ayaw niya pero sinabi ko na kailangan at baka sakaling nandoon pa yung dalawang babae. Mahigit dalawang oras din kasi kami sa "make-over" niya. Pero pinapanalangin ko na nandun pa yung babae. Pumayag si Nene. Bumalik kami sa restaurant. Malapit pa lang kami sa restaurant nang makita kong nandoon pa rin yung dalawang babae. Nagtatawanan pa rin. Sinabihan ko si Nene na sumunod lang sa akin at magtiwala sa akin. Tumango naman ito.

Ako ang nagbukas ng pinto ng restaurant. Sadya kong pahagis na isinara ang pinto para makuha ang atensiyon ng lahat. May ilang mga kumakain ang nandoon pa rin na nakakita ng ginawa ng babae kay Nene. May iba pa ngang nagbulungan na nagsabing "Hindi ba siya yung babaeng tinapunan ng tubig kanina?" (nagbulungan nga pero ang lakas naman ng pagkakasabi. ;p) Kitang-kita kong gulat na gulat ang dalawang babaeng "nang-api" kay Nene. Umupo kami sa dati naming puwesto.

Sinabihan ko si Nene na umorder ng isang bote ng wine. Nagtataka man pero umorder ito. Nakita ko sa mga mata niya ang kaba sa maaari kong gawin. Pagdating ng wine, kinuha ko ito at tumayo. Pinigilan ako ni Nene, pero hindi ko siya pinakinggan. Hawak ko ang bote ng wine at itinago sa likod ko. Lumapit ako sa table ng dalawang babae. Tumigil ako sa harap ng babaeng nagtapon ng tubig kay Nene. Tumingin lang ito sa akin at nagtaas ng kilay sabay sabing "Can I help you?"

Tinitigan ko lang siya. Inulit niya ang kanyang tanong, "Can I help you?" sabay tiklop ng kanyang mga kamay. Ako naman ang nagtaas ng kilay. Kinuha ko ang kutsara sa harapan niya at inihulog sabay sabing, "Oh, you dropped your spoon." Yumuko ang babae para pulutin ito. Pagkapulot niya ng kutsara, ibinuhos ko sa kanya ang wine na itinatago ko sa likod ko sabay sigaw, "Oooopppsss... Sorry, natapon!" Sadya akong sumigaw para uli makuha ang atensiyon ng lahat. Nagulat siya maging ang kasama niya. Sa sobrang gulat niya, hindi siya nakagalaw. Nakalahati ko ang wine na ibinuhos ko sa kanya. Nang akmang tatayo na siya at sasampalin ako, dali-dali kong kinuha ang lighter sa bulsa ko at sinindihan sabay sabing, "Gusto mong magliyab?" Napa-urong lang siya at walang magawa. Napa-iyak na lang siya at siya naman ang nag-walkout. Ang kasama naman niya ang binalingan ko, sinabihan ko siya na kapag hindi pa nila tinigilan si Nene eh hindi lang iyon ang aabutin nila. Walang nagawa ito kundi sundan ang basa niyang kaibigan.

Pagbalik ko sa table namin eh gulat ang mukha ni Nene. Hindi niya akalain na magagawa ko iyon. Tinawanan ko lang siya. Ilang minuto lang ang nakalipas eh dumating na ang kanyang boyfriend. Nagulat ito sa hitsura ni Nene. Wala itong nasabi kundi halikan na lang si Nene ng matagal. Siyempre nahiya naman ako, nagpaalam na ako sa kanila. Wala pa ring alam ang boyfriend sa mga nangyari...


Hanggang ngayon, kapag nagpupunta ako sa Greenbelt, lagi kong naaalala ang eksenang ginawa ko. Nangingiti na lang ako.
====>>>
Till then... Angel will spread the pinks wings and fly with poise...

Thursday, January 28, 2010

First Time II


Habang nanonood kami ni Kuya HP, hinila niya ako palapit sa kanya. Sabi niya kailangan daw na magkadikit kami sa gagawin naming paglalaro. Natatandaan ko pa na nakapapaso ang kakaibang init ng balat niya na hindi ko maipaliwanag noon kung bakit. Inakbayan niya ako. Hinihimas-himas ang braso ko.

Ilang saglit pa ang nakalipas, hinubad niya ang sando niya. Umpisa na raw ng paglalaro namin. pinahubad niya rin ang suot kong sando. Dahil sa pagkakaalam ko ay naglalaro lang kami, sumunod ako sa kagustuhan ni Kuya HP. Hinubad ko ang sando ko. Lumapit uli sa akin si Kuya HP. Inilagay ang mga kamay niya sa balikat ko. Unti-unti niya akong inihiga sa kama.

"Ganito magsisimula ang laro natin," ang sabi ni Kuya HP sa akin.

Gumagapang ang kaniyang mga kamay. Nagsimula sa noo ko, pababa sa mga mata ko. Hinaplos niya ang ilong ko, ibinaba sa labi ko na animo ay iginuguhit niya. Bumaba ang kanyang kamay sa aking leeg, pababa na sana sa dibdib ko nang biglang...

"Angel! Tawag ka na ng lola mo!" ang sigaw ng kasambahay nina Kuya HP sabay katok sa pinto.

Dali-daling tumayo si Kuya HP. Kinuha ang sando at nagbihis. Binihisan niya rin ako. Sabay hila sa akin. Naging mahigpit ang hawak sa braso ko.

"Huwag mong sasabihin kahit kanino yung laro natin huh? Kung hindi, hindi na tayo bati, hindi na tayo maglalaro! Gusto mo ba yun?" marahas na sabi ni Kuya HP sa akin habang pahigpit ng pahigpit ang hawak niya sa braso ko.

Tango lamang ang naisagot ko. Pagkatapos noon ay binitawan ako at sinamahan pauwi ng bahay. Pagkadating ng bahay, nagtagal pa roon si Kuya HP. Para bang sinisigurado niya na hindi ako magkukuwento. Dahil wala ngang kasama si Kuya HP sa kanila, sa amin na siya kumain ng pananghalian. Dapit-hapon na nang umalis si Kuya HP sa bahay.

Kinabukasan, maagang nagpunta sa bahay si Kuya HP. Ipinagpaalam niya ako kay Lola na maglalaro raw kami at manonood ng cartoons dahil wala na naman daw siyang kasama sa bahay nila. Pumayag naman si Lola. Sinabihan lang siya ni Lola na sa amin na sumabay uli mananghalian. Sumangayon naman si Kuya HP sabay kindat sa akin.

Pagkalabas namin ng bahay, hinila ako agad ni Kuya HP. Dinala niya ako sa bodega sa likod ng bahay nila. Sabi niya, may ipapakita raw siya sa akin. Pagpasok namin sa bodega, kahit umaga, dahil bata pa ako, natakot ako sa kadilimang bumabalot sa loob. Ang mga liwanag na tumatagos sa sirang bintana ang tanging naging ilaw namin sa loob.

"Kuya, natatakot ako. Labas na tayo," ang sabi ko sa kanya.

Sumagot siya sa akin, "Huwag kang matakot, kasama mo naman ako eh. Tsaka ayaw mo bang malaman kung ano yung ipapakita ko sa'yo?"

Wala akong nagawa kundi sumunod sa gusto niya. Pagdating namin sa may sulok, bigla niyang kinuha ang kamay ko at ipinasok sa loob ng kanyang shorts.

"Heto yung laruan doon sa pinapanood natin kahapon. Meron ka rin nito. Heto oh..." sabi niya sabay pasok ng kamay niya sa shorts ko.

"Ganito laruin ito," bulong ni Kuya HP habang hinihimas-himas ang bahaging nasa gitna ng aking mga paa.

Naramdaman kong biglang tumitigas ang hawak ko sa loob ng shorts niya. Inutusan niya akong pisil-pisilin ito. Sumunod ako sa gusto niya. Habang pinipisil ko ang kanyang laruan, naririnig ko ang paghabol ng hininga ni Kuya HP. Sinabihan pa niya ako ng diinan ko pa ang pagpisil. Habang ginagawa ko ito, bigla siya yumuko. Hinalikan ako sa noo pababa sa aking ilong. Pagkatapos, naglapat ang aming mga labi...

(to be continued)
====>>>

Till then... Angel will spread the pinks wings and fly with poise...

Monday, January 11, 2010

First Time

From the time that I decided to have this blog, I have been thinking what to put as my first entry. I wanted it to be interesting. Something that is not usual on me. Something that has a mark in my memory. I kept on thinking, and thinking, and thinking. I can say that I already have a “lot of adventures”, but I still can’t decide which of them is fit for my first entry. Days are passing by and finally! I now know what to have for my first…

You probably have read a lot of ‘rape’ stories. I know it’s not that new anymore. And yes, you are correct! I am a ‘rape’ victim. Not that I am proud of it but this experience really marked on me. I felt that this one really fits as first on this blog. I can say that it started all because of this. I believe that this is one of the reasons why I am like this…

I grew up with my Lola. I believe I was just months old noong kinuha niya ako kina Mama. I was with her until Grade 2. Our house is in a compound where almost all of my relatives also live there. Lola sa tuhod, mga kapatid ni Lola at mga anak ng kapatid ni Lola. Yes! Super big clan. Pero kahit malaki ang pamilya namin, super spoiled ako sa lahat ng kamag-anak ko. Ako kasi ang unang apo sa tuhod. Kapag nawawala ako sa bahay ni Lola, asahan mo na nasa ibang bahay lang ako sa loob ng compound. I lived there during my kindergarten days until Grade 1. During those time, isa lang ang nakakalaro ko dun. Anak ng kapatid ni lola. Siya na kasi ang sumunod na pinaka-bata sa amin after ako.

I was like 7 years old then and he was 11 or 12 years old. Bale uncle ko siya pero “kuya” lang ang tawag ko sa kaniya. I don’t want to sound anything or what so ever pero mas naging close kami simula noong nag-start akong pumasok sa school. Pareho kaming Grade 1. Opo, repeater siya. I belonged to Section 1 and he’s with Section 6. Itago natin siya sa pangalang Kuya HP. Malalaman niyo rin kung bakit Kuya HP. Anyway, kahit magka-iba kami ng section, sabay kami pumasok. Sabay rin kami mag-break at sabay kami umuuwi. Pagka-uwi, mag-aaya na agad maglaro si Kuya HP pero dahil strict si Lola, pinapatapos muna niya sa akin ang mga assignments bago ako makapaglaro.

Dahil bata pa, kahit anong laro nag-eenjoy na ako. Lalo pa at kasama si Kuya HP. We played Hide and Seek, Tumbang Preso, Baril-barilan, and a lot more. We usually spend time with each other every afternoon. Doon din ako nagdidinner lagi sa kanila. Every weekend, siya pa rin ang kasama ko. Lahat na lang siguro ng kalokohan nagawa na namin. There was a time na tinaguan namin ang mama niya tapos ginulat. Literal na nahulog ang mga dala ng mama ni Kuya HP kaya super napagalitan kami. Haayy… I just missed those days.

Dumating ang Christmas Break. More time with Kuya HP. Pero before noon, hindi ko masyado nakakalaro si Kuya HP. Dumalang ang pagpunta niya sa house para sunduin akong maglaro. Sa murang edad ko, nalungkot ako dahil wala akong makalaro. Sabi ni Lola, baka marami lang din daw siyang assignment. Sabi pa ni Lola, “Baka pinapagalitan na siya ng tita mo (Mama ni kuya HP. Tita lang kasi ang tawag ko sa mga kapatid ni Lola, ayaw magpatawag ng lola) dahil ilang taon na siya sa Grade 1.” I can’t blame Tita kung ganun man kasi medyo hindi nga ganun ka-ok ang IQ ni Kuya HP. Pero kahit ganun, may panghatak siya, ang kanyang gandang lalaki. Lagi nga siyang sinasabihna ni Titan a, “Gwapo ka nga pero ang bobo mo naman. Kelan ka mag-aaral ng mabuti HP?”

First day ng Christmas Break, pumunta si Kuya HP sa bahay. Sinundo ako, manonood daw kami ng cartoons sa bahay nila. Pumayag naman agad si Lola dahil bakasyon na nga. Pagdating sa bahay nila, pumasok kami sa kuwarto niya. Walang ibang tao kundi kami tsaka yung kasambahay nila. Nanood kami. Cartoons. Bugs Bunny ang pagkakatanda kong pinanood namin. Maya-maya, tinanong ako ni Kuya HP kung gusto ko raw manood ng iba, dahil sunud-sunuran pa ako noon, oo lang ako. Dahil bata pa ako noon, hindi ko maintindihan kung ano yung isinalang niya. Isang lalake at isang babae na parehong walang saplot. Parang kakasilang lang nila sa mundo dahil wala silang saplot at parehong basa dahil sa pawis. May ginagawa sila. Magkadikit ang mga labi nila. Yung lalaki, bumaba sa leeg ng babae, pababa sa dibdib. Parang sanggol ng gutom na gutom sa gatas. Hindi ko maintindihan noon kung bakit umuungol ang babae. Tinanong ko pa si Kuya HP kung anong ginagawa ng lalaki at ang ingay-ingay ng babae. Sabi niya, naglalaro lang daw sila. Tinanong ko kung anong tawag sa larong iyon, sabi niya hindi rin daw niya alam. Pinagpatuloy ko ang panonood ko. Hanggang sa ang babae naman ang bumaba. Sinubo na parang lollipop ang isang parte ng katawan ng lalake. Tanong ko kay Kuya HP, “Kuya, bakit niya sinubo yun? Di ba daanan ng ihi yan? Eh di madumi iyan? Naku, baka magkasakit ang babae!” Tumawa lang si Kuya HP sa sinabi ko. Sabi niya, “Gusto mong maglaro? Gayahin natin laro nila.” Sabi ko kay Kuya HP, hindi ko alam laruin ang laro nila. Sabi niya, madali lang daw, tuturuan niya raw ako.

(to be continued…)

====>>>
Till then... Angel will spread the pinks wings and fly with poise...